Historia



Inkwizycja została powołana w 1134 roku edyktem Rady
Kupieckiej, jeszcze za życia Roberta Opolskiego.



Od samego początku głównym i naczelnym celem jej istnienia
było uchronienie świata przed kolejnym Armagedonem,
zapewniając jednocześnie możliwości rozwoju magii.

Zdając sobie sprawę z udziału jaki mieli czarodzieje w
zniszczeniu świata u zarania dziejów, zdecydowano o poddaniu
magii i władających nią ścisłej kontroli przy jednoczesnym
wspieraniu badań nad jej esencją. Wymagało to przekonania
niegdyś zabobonnej ludności okolic Ostrogrodu, że nie
wszystko co z magii płynie jest złe, skażone i wymaga
niezwłocznego wyplenienia. To zadanie w większości
zakończyło się sukcesem. Czarodzieje przebywający na tych
ziemiach mogą wędrować swobodnie i zgłębiać tajniki wiedzy.
Z reguły bez przymusu poddają się kontroli Inkwizycji gdyż
stanowi ona często rękojmię ich bezpieczeństwa. Każdy bowiem
kto się poczuł skrzywdzony przez maga zgłasza swoja skargę
do Inkwizycji a nie urządza się nagonek i samosądów.



Inkwizycja była od samego początku poddana kontroli Rady -
jej pierwszym zwierzchnikiem był Ludwik Opolski, wtedy
jeszcze jako syn ówczesnego pierwszego kupca. Natomiast po
przejęciu władzy w Ostrogrodzie przez Ludwika i koronacji,
Inkwizycja była pod stałym i bacznym nadzorem Księcia. Od
czasu śmierci Księcia w bitwie na przełęczy Tangar, kontrolę
nad Inkwizycją przejęło Konsylium, deklarując że czyni to
tylko do nowej koronacji w Ostrogrodzie.



Głównym statutowym celem Inkwizycji było ściganie magów,
którzy "używają magii dla szkody mieszkańców Ostrogrodu"
oraz ściganie praktykujących magów nie posiadających
Certyfikatu. W tym celu, w porozumieniu z Konsylium i
władzami Akademii, pod nadzorem Inkwizycji prowadzony był
rejestr magów, a dokładniej rejestr wydanych Certyfikatów,
które uprawniają do posługiwania się magią w Ostrogrodzie.

 

Czasy współczesne



Inkwizycję reaktywowano formalnie wiosną 1153 roku decyzją JKM Korwina,
rozciągając obszar jej działania do całego państwa pod jego władzą.

Celami Inkwizycji stały się tępienie zakazanych dziedzin magii (po
wprowadzeniu zakazu nekromancji i demonologii) i usuwanie zagrożeń o
charakterze magicznym.

JKM Korwin nadał Inkwizycji szerokie uprawnienia, wprowadzając zasadę iż
"W granicach wypełniania swoich obowiązków, Inkwizycja ma pierwszeństwo
przed każdą władzą państwową z wyjątkiem Panującego".



Wyroki w imieniu Inkwizycji wydają Inkwizytorzy, którzy będąc mianowani
osobiście przez Panującego, są jego bezpośrednimi reprezentantami.

Karami stosowanymi przez Inkwizycję są: odebranie Certyfikatu, wygnanie,
uwięzienie, pozbawienie talentu magicznego i (oczywiście) śmierć.



Oprócz kilku najważniejszych Inkwizytorów, tożsamość większości osób
pracujących dla Inkwizycji pozostała oczywiście tajna.



Należy zaznaczyć, że Inkwizycja nie stanowi zagrożenia dla zwykłych
czarodziejów a tylko dla tych, którzy swoimi praktykami łamią
obowiązujące prawa i czynią krzywdę innym mieszkańcom. Nawet większość
czarodziejów uprawiających magię czarną nie podlega ściganiu a tylko
nieco dokładniejszej kontroli.

Dokładne zadania i uprawnienia Inkwizycji określa wydany przez JKM
Korwina "Edykt o Inkwizycji", który jednak, jego decyzją, został
utajniony.