1150 - VII

Ostrogród: Korwin Malager, syn Ludwika, zostaje księciem i obejmuje władzę w Ostrogrodzie. Koronuje się w orczej enklawie; nie zostaje natomiast przeprowadzony Rytuał Inwestytury. Ambasadorowie przebywający w księstwie rozjeżdżają się do swoich państw. Nieznane pozostaje miejsce przebywania dotychczasowej regentki Ostrogrodu.

1150 - VIII
Ostrogród: Korwin po pospiesznych przygotowaniach wyrusza z wyprawą na wojnę do Marchii. Kilkunastu młodych adeptów Akademii Magicznej wyrusza wraz z księciem. Ziemie Ostrogrodu pozostają słabo bronione. Młodsze dzieci Ludwika, Duncan i Ivonell, zostają wywiezione przez opiekuna w nieznanym kierunku.
Marchia: Lordowie Marchii i ich nowi sojusznicy, Randers i Ryvedden, rozpoczynają przygotowania do obrony. Natomiast pozostali członkowie Ligi Państw Zachodnich z uwagą przyglądają się sąsiadom.
Step:: Umiera stary Chan. Jego syn zaczyna zbierać wokół siebie klany.

1150 - IX

Marchia: Atak Korwina rozwija się znakomicie; jego siły podchodzą prawie pod Halmes. Pod przywództwem trzech marchijskich lordów zaczyna jednoczyć się opozycja. Siły Marchii wycofują się, stosując taktykę "spalonej ziemi?. W tym czasie ich sojusznik, Randers, gromadzi siły i pod koniec września dokonuje desantu w Halmes.

1150 - X

Chmurny Szczyt: Krasnoludy przejmują kontrolę nad wzgórzami na północnym brzegu Rzeki Księżycowej.
Ostrogród: Na bezbronne tereny Ostrogrodu napada wyprawa łupieżcza orków z któregoś z Wolnych Klanów. Orki palą i rabują mniejsze skupiska ludzkie, omijając enklawy i miasto. Większość zaskoczonych wieśniaków pada ich ofiarą lub znajduje schronienie w mieście. Po paru dniach, z pomocą mieszkańców enklaw, w krwawym boju udaje się odeprzeć orki.
Marchia: Ofensywa Korwina posuwa się naprzód. Pojawiają się jednak problemy z zaopatrzeniem i lokalną partyzantką.

1150 - XI

Ostrogród: Zapasy miasta, które muszą teraz wyżywić mieszkańców i ocalałych z najazdu uciekinierów, zaczynają topnieć. Drożeje żywność, wzrasta przestępczość. Zima zapowiada się ostra i ciężka - Ostrogrodowi zaczyna grozić głód.
Marchia: Książę Korwin, mający problemy z zaopatrzeniem i utrzymaniem terytorium, prosi Chana Orków o pomoc. Powołuje się przy tym na przyjaźń ich ojców. Jednocześnie od Ostrogrodu żąda nowych dostaw żywności.
Prowincja Cesarska: Lord Namiestnik, Falkirk, ogłasza secesję Prowincji. Terytoria bliskie gór i zimnych wrzosowisk opowiadają się po stronie rebelii. Tamtejsze garnizony, łącznie z załogą Twierdzy Nordmar, przyłączają się do Falkirka. Garnizony Versthald i Sudmar pozostają wierne Cesarzowi. Zima uniemożliwia przekroczenie Przesmyku Północnego, Cesarstwo nie ma więc możliwości przysłania posiłków i stłumienia buntu.
Step: Chan postanawia wysłać Korwinowi pomoc. Powierza tę misję byłemu pretendentowi do władzy po starym Chanie ? wodzowi klanu Węża ? Ragdarowi Ponuremu.

1150 - XII

Marchia: Armia Korwina oblega stolicę Marchii ? Aldrin. Korpus Randers umacnia się w Halmes i rozpoczyna wyzwalanie okolicznych terytoriów.
Ostrogród: Zapasy żywności w Ostrogrodzie szybko topnieją, a ceny towarów sprowadzanych poprzez Chmurny Szczyt stale rosną. Surowa zima nie polepsza sytuacji. Akademia Magiczna rozpoczyna rozdawnictwo żywności wśród najbiedniejszych.

1151 - I

Ostrogród: Ragdar z korpusem orków przybywa do Ostrogrodu. Równocześnie posłańcy księcia Korwina przywożą żądania kolejnych dostaw żywności. Obecność orków skutecznie zapobiega objawom nieposłuszeństwa, ale nastroje w mieście mocno się pogarszają. Miasto zaczyna głodować, coraz liczniejsze stają się przypadki zamarznięć i zagłodzenia. Pod koniec miesiąca orki wyruszają, by dołączyć do wojsk Korwina.

1151 - II

Marchia: Korwin przerywa oblężenie stolicy i wraz z orczymi sojusznikami przekracza rzekę, błyskawicznym marszem ruszając na północ.
Ostrogród: Pozostawiony przez Ragdara w Ostrogrodzie niewielki orczy garnizon pilnuje regularnego wysyłania dostaw na front, budząc tym powszechną nienawiść ludności. Ostrogrodzcy kupcy wynajmują w Ryvedden najemników do ochrony traktów przed partyzantką z Marchii.

1151 - III

Taur-nu-Wath: Elfy, zaniepokojone planami stworzenia Ligi Północnej, rozważają ingerencję w ludzką politykę.
Marchia: Armia Korwina po serii zwycięstw dociera do obsadzonych orkami twierdz na północnej granicy. Korpus Randers, przy pomocy miejscowych sił powstańczych, coraz częściej przerywa linie zaopatrzeniowe Korwina.
Ostrogród: Orki egzekwują regularne wysyłanie dostaw dla armii księcia, swoją bezwzględnością wywołując niechęć i wrogość mieszkańców. Głód w mieście przybiera rozmiary klęski. Przybyli do miasta najemnicy, mimo liczebnej przewagi, nie stają otwarcie przeciw orczemu garnizonowi, będącemu, bądź co bądź, sprzymierzeńcami lokalnego władcy.
21 marca, w Równonoc, magowie przebywają poza miastem na obserwacjach nieba, a członkowie mniejszości nieludzkich odbywają rytualne święta. W Ostrogrodzie tłuszcza podpala miejskie koszary, w których stacjonują orki z Klanu Węża. Część wojowników ginie w płomieniach. Reszta, przygotowująca się do kontrataku, zostaje zaatakowana przez nieznanych łuczników. Orkowie zostają zdziesiątkowani. Uciekające niedobitki chronią się w enklawach nieludzi. Rozjuszony tłum okrąża i blokuje enklawę orków.
Część magów, oburzona nocnymi wydarzeniami, opuszcza Ostrogród.

1151 - IV

Prowincja Cesarska: Rebelia opanowuje całe terytorium, oprócz dwóch twierdz nadal wiernych Cesarzowi. Rebelianci, spodziewając się karnej ekspedycji z cesarstwa, z pomocą elfów z Minhiriath i krasnoludzkich inżynierów umacniają i obwarowują rejon Przesmyku Północnego.
Marchia: Ragdar dowiaduje się o ataku na swoje siły pozostawione w Ostrogrodzie. Oświadczywszy Korwinowi, że działania jego poddanych uważa za zdradę, wraz ze swym korpusem i częścią orków z północnych twierdz granicznych rusza na południe. Dowiedziawszy się o tym, siły zbrojne Marchii rozpoczynają śmielsze i coraz bardziej skuteczne działania przeciwko Korwinowi. Linie zaopatrzeniowe z Ostrogrodu zostają definitywnie przerwane, a nieliczne oddziały dotychczas je chroniące wycofują się na północ. Książę wysyła poselstwo do Taur-nu-Wath. Randers wysyła wzmocnienia dla swojego południowego korpusu. Do Halmes trafiają kolejne posiłki z Randers. Następne oddziały przygotowują się do dotarcia do Marchii drogą lądową.
Taur-nu-Wath: Elfy pozwalają osiedlać się w okolicy Przełęczy Umarłych każdemu pokojowo nastawionemu orkowi.

1151 - V

Taur-nu-Wath: Elfy, zaniepokojone planami Randers, w Korwinie widzą szansę udaremnienia powstania Ligi Północnej. Wysłuchują więc jego posłańców, lecz nie decydują się na bezpośrednie poparcie jego działań wojennych.
Marchia: Ragdar wraz z orkami maszeruje na południe. Po drodze, nie chcąc wdawać się w niepotrzebne walki, zawiera układ z lordami Marchii, a dalej na południu z dowódcami wojsk Randers. Niespiesznie zmierza na Ostrogród.

1151 - VI

Ostrogród: Na wieść o zbliżających się siłach Ragdara większość najemników postanawia zerwać umowę. W mieście wybuchają uliczne walki pomiędzy broniącymi majątków ochroniarzami a żołnierzami, chcącymi zrabować co się da przed ucieczką. W zamieszki włącza się głodujący plebs, miasto ogarnia chaos. Kiedy nadchodzą wojska Ragdara, Ostrogrodu nie ma już kto bronić. Ocalała z ulicznych zamieszek ludność ucieka z miasta. Orki niszczą pola, pustoszą wioski i plądrują miasto, które po ich przejściu leży w ruinie. Ofiar w ludziach jest niewiele; większość ludności schroniła się w enklawach i lasach. Ostatnim celem orków jest Akademia Magiczna, w której szukają rzekomo ukrywających się tam kupców. Większość jej budowli została zniszczona, ocalał jedynie najważniejszy fragment biblioteki ukryty w zabezpieczonych magicznie podziemiach. Po tych wydarzeniach Ostrogród opuszczają ostatni magowie.
W dziejach Ostrogrodu kończy się era miasta bogatego, tętniącego pieniądzem, wiedzą i kulturą.

1151 - VII

Marchia: Korwin po odejściu orków i odmowie bezpośredniej pomocy ze strony elfów wydaje się stać pod murem. Randers wysyła do Marchii drogą lądową kolejny korpus. Szczupłe załogi zdobytych przez Korwina zamków i miasteczek są atakowane i zazwyczaj wycinane w pień przez oddziały lordów Marchii. Korwin wraz z głównymi siłami zostaje zepchnięty do twierdz na północnym wschodzie kraju i tam oblężony.
Liga Państw Zachodnich: Członkowie Ligi Państw Zachodnich zaostrzają swoją politykę wobec Randers i udzielającego mu wsparcia Ryvedden. W celu wyjaśnienia elfich zamiarów względem polityki w regionie, do Taur-nu-Wath wysłani zostają posłowie.
Taur-nu-Wath: W sporze pomiędzy stronnictwem izolacjonistów a zwolennikami zaangażowania się w politykę ludzi przewagę uzyskuje ta druga frakcja.
Pierwsze orki osiedlają się na Przełęczy Umarłych.

1151 - VIII

Prowincja Cesarska: Wykorzystując lato, armia Cesarstwa forsuje przesmyk uderzając na siły rebeliantów. Dzięki wzniesionym wiosną przez krasnoludzkich najemników umocnieniom udaje się powstrzymać pierwsze natarcie wojsk cesarskich.
Marchia: Oblegany i odcięty od części swych sił Korwin śmiałym nocnym wypadem przerywa oblężenie. Niespodziewanie uderza i rozbija wroga oblegającego resztę jego sił w sąsiedniej twierdzy. Połączona armia szybkim marszem rusza na obfite w żywność równiny Marchii. Korwin podobno ten śmiały atak przypłaca życiem.

1151 - IX

Ostrogród: Na północnej granicy Ostrogrodu pojawiają się zbrojne siły lordów Marchii. Nie niepokojone przez zrezygnowaną już ludność docierają do ruin stolicy. Wraz z nielicznym, jak się okazuje, wojskiem jadą wozy wypełnione żywnością i ziarnem do zasiania. Wywołuje to pełną zdumienia radość mieszkańców Ostrogrodu. Miasto poddaje się nowym władcom bez jednego sprzeciwu.
Marchia: Korpus Randers wysłany do Marchii nie dociera tam. Nieliczni, którzy przeżyli, opowiadają o ciągłych zasadzkach Terraińczyków. Ostateczne rozbicie przetrzebionych, lecz wciąż znaczących sił Randerczyków nastąpiło tuż przed granicą Marchii. Nocną zasadzkę w górskim wąwozie przeżywa jedynie garstka żołnierzy. Według relacji ocalałych, ataki Terraińczyków są dobrze zaplanowane i dowodzone, zaś oręż, jakim dysponują górale, jest niespotykanej dotąd w Terrain jakości.

1151 - X

Marchia: Armia Korwina przekracza północną granicę Marchii, rozbijając po drodze oddziały usiłujące stawić jej opór. Książę, który okazuje się być wciąż żywy, dociera pod mury Wolnego Miasta. Nie mając szans na jego zdobycie, rozpoczyna rozmowy. Sprzyja mu sława generała, który nie przegrał jeszcze żadnej bitwy. Wielu przebywających w mieście najemników żywi nadzieję na zaciąg do armii Korwina
Ostrogród: Państwo zaczyna powoli wracać do życia. Nowi władcy starają się nikogo do siebie nie zrazić, działają z szacunkiem dla lokalnych zwyczajów i dramatycznej sytuacji mieszkańców. Miasto przygotowuje się do zimy. Lordowie Marchii nawiązują kontakt z orczym Chanatem, w celu przywrócenia handlu.
Step: Ragdar Ponury dociera do Chanatu. Sytuacja, której obraz przedstawia, wydaje się być korzystna dla młodego Chana. Ostrogród, pośrednik w handlu żywnością z Marchii, przestał istnieć, a władzę w nim przejęli producenci żywności, którzy, również osłabieni, skłonni są do dużo większych ustępstw.

1151 - XI

Wolne Miasto: Rada Wolnego Miasta przystaje na postulaty Korwina. Jego armia zimuje pod murami, wspomagana przez miasto żywnością i opałem. Książę prowadzi aktywną działalność dyplomatyczną, rozsyłając posłańców do wszystkich klanów Terrain, a także do Taur-nu-Wath.
Prowincja Cesarska: Siłom buntowników udaje się powstrzymać armię Cesarstwa. Jednak są one zbyt wątłe, aby wyprowadzić skuteczny kontratak. Jednak cesarskie legiony, odcięte od dostaw i posiłków co najmniej do maja, również nie palą się do walki.
Ostrogród: Do stolicy przybywają kupcy z Chmurnego Szczytu w celu nawiązania kontaktów handlowych. Do Ostrogrodu powraca również Rektor Akademii Magicznej. Nowi władcy umacniają swoją władzę.

1151 - XII

Wolne Miasto: Z Taur-nu-Wath posłowie Korwina wracają z niczym. Z Terrain natomiast docierają dużo lepsze dla księcia wieści. Świadomi sukcesów Korwina górale wyrażają chęć współpracy. Korwin wyrusza do Terrain. Układa się z wodzami klanów, obiecując im zwycięstwo nad Randers, gdy tylko odzyska tron Marchii. Do Wolnego Miasta przybywa coraz więcej najemników i awanturników, skuszonych informacją o szykującej się nowej ofensywie. Zaniepokojony całą sytuacją władca Randers wysuwa ultimatum, skierowane do Rady Wolnego Miasta, o zaprzestanie udzielania pomocy Korwinowi i wydanie go, w przeciwnym wypadku grożąc represjami. Włodarze Wolnego Miasta protestują i wzywają na pomoc przedstawicieli innych państw.

1152 - I

Liga Państw Zachodnich: Hagria, Hessia i Ezeria ogłaszają edykt, w którym informują, że niczym nieuzasadniona agresja i przemoc ze strony Randers i Ryvedden nie pozostawia im innego wyboru, niż ujęcie się za krzywdzonymi i prześladowanymi. Granice trzech sprzymierzonych państw zostają zamknięte przed przybyszami z Randers i Ryvedden. Zachodnią granicę Ryvedenn coraz częściej przekraczają zbrojne bandy rzezimieszków. Liga Państw Zachodnich praktycznie przestaje istnieć.
Ostrogród: Ostrogrodczycy zaciskają pasa i, licząc na przychodzącą z Marchii pomoc, starają się przeżyć kolejną ciężką zimę.

1152 - II

Terrain: Randers wycofuje resztkę swoich sił z coraz groźniejszego Terrain. Korwin, przewodząc kilku górskim klanom, masakruje wycofujące się siły. Terraińczycy po raz pierwszy od pokoleń stają się panami swojej ziemi. Korwin, poprzez przysięgę krwi, zostaje członkiem górskich klanów i przeprowadza wśród nich zaciąg do swojej armii.
Marchia: Randers ewakuuje większość swoich wojsk z okolic Halmes. Na północy Marchii, w obliczu nieuchronnie zbliżającej się wiosennej ofensywy Korwina, niektórzy lordowie zaczynają brać jego stronę.

1152 - III

Marchia: Korwin wraz ze swoją armią wkracza do Marchii. Z marszu rozbija wszelkie napotkane siły wroga, stawiające opór miasta wyrzyna i pali. Lordów chcących się do niego przyłączyć czeka niepewny los. Korwin, w zależności od humoru, wysyła ich na szubienicę lub ułaskawia i stawia przy swoim boku.
Randers: Wschodnia granica królestwa coraz częściej nękana jest groźnymi rajdami Terraińczyków.
Ostrogród: Wiosenne roztopy powodują powódź na rozległych terenach wokół miasta. Większość zbiorów ulega zniszczeniu, gwałtowna fala powodzi zalewa też część szybów kopalni, powodując zawały i śmierć wielu krasnoludów. Zrezygnowani mieszkańcy księstwa uważają swoją ziemię za przeklętą.

1152 - IV

Marchia: Wojska Korwina docierają do portowej twierdzy Ghoven, jednego z najsilniejszych ośrodków oporu przeciwko księciu Ostrogrodu. W bitwie, trwającej zaledwie jedną noc, miasto zostaje zdobyte, złupione i spalone. Korwin zostaje ciężko ranny.
Ostrogród: W stolicy trwa mozolna odbudowa. Ci, którzy przeżyli, są zdeterminowani. W tym czasie z Chanatu przychodzi pierwsze duże zamówienie na żywność. Ostrogrodczykom po raz kolejny zaczyna przyświecać nikła nadzieja.

1152 - V

Marchia: Niepokonane wojska Korwina przetaczają się przez północną część kraju, by w połowie miesiąca dotrzeć do Aldrin, stolicy Marchii. Po dwóch tygodniach ciągłych walk oblężniczych ostatni, najkrwawszy szturm przełamuje linie obrony. Żołnierze Korwina, pomni obietnicy łupów, rabują miasto, a następnie palą je. Wściekłość zdobywców wzmacnia fakt, że w bitwie śmiertelnie ranny zostaje Korwin. Jego zwłoki, zmasakrowane i ograbione, zostają znalezione rano na polu bitwy.

1152 - VI

Ostrogród: Księstwo budzi się powoli do życia, nieświadome jeszcze paniki, jaką na północy, w Marchii, budzą wyczyny armii Korwina.
Marchia: Po upadku stolicy wybucha ogólna panika. Nastroje uspokaja dopiero wieść o śmierci księcia Ostrogrodu.

1152 - VII

Prowincja Cesarska: Cesarz godzi się na rozpoczęcie pertraktacji ze zbuntowanym lordem Falkirkiem.
Ostrogród: Państwo szykuje się do pierwszych od dwóch lat normalnych żniw. Zdegradowane do roli prowincji, wydaje się odnajdywać spokój i godzić się z losem. Wiadomość o śmierci księcia przyjmowana jest raczej z ulgą niż z żalem, choć oczywiście nie przez wszystkich. Niektórzy w głębi serca wciąż chowają lojalność dla Korwina. Na prośbę Pani Rektor, do Ostrogrodu przybywa część dawnych wykładowców Akademii Magicznej.
W połowie miesiąca do miasta docierają niepokojące wieści...