1134

Zostaje ustanowiona Rada Kupiecka. W jej skład wchodzą: Robert Opolski, Filip Chandos, Konrad de Falaise, oraz (zawsze) asystent pierwszego kupca jako sekretarz Rady. Adelajda Opolska, córka Roberta, wychodzi za syna Konrada de Falaise i wkrótce potem znika w tajemniczych okolicznościach. Zostaje powołana Inkwizycja. Jej głównym celem jest ściganie nekromantów i demonologów, oraz uchronienie przed ciemnotą ludu osób posługujących się magią.

Pierworodny Roberta Opolskiego, Ludwik, bierze ślub z lady Ravelą.

1135

Przychodzi na świat syn Ludwika Opolskiego i lady Raveli - Korwin. Granice między dotychczasowymi terytoriami rodów kupieckich właściwie przestają istnieć. Rosną wpływy Opolskich w Radzie.

1136

Umiera Robert Opolski. Jego miejsce w Radzie Kupieckiej dziedziczy jedyny syn Roberta - Ludwik. Nadworna Czarodziejka Cecylia, tytułowana przez Ludwika Arcymaginią, ostrzega Opolskiego przed niektórymi członkami Inkwizycji.

1137

Zostaje porwany pierworodny syn Ludwika Opolskiego - Korwin. Rodzice rozpoczynają gorączkowe poszukiwania syna - te jednak nie przynoszą żadnych rezultatów. Mając za jedyny cel odnalezienie dziecka (i nie przebierając w środkach) Ludwik nieomal doprowadza do konfliktu z Marchią Północną. Pod nieobecność Ludwika Inkwizycja coraz częściej działa wedle własnego uznania, doprowadzając do śmierci kilku "białych" czarodziejów. Arcymagini przeciwstawia się działaniom inkwizytorów.

1138

Podczas trwającej blisko rok nieobecności Ludwika sprawami rodu i przedstawicielstwa w Radzie zajmuje się namiestnik Lambert. Pomimo jego działań wzrasta korupcja i bezprawie. Ludwik wraca do Ostrogrodu ostatniego dnia lata - bez żony i dziecka. Bezwzględnie usuwa dotychczasowych przywódców Inkwizycji i kilku jej najaktywniejszych zwolenników. Na jego wniosek Rada bezterminowo zawiesza działalność Inkwizycji. Pojawiają się pogłoski, że Ludwik jest opętany przez demona.

1139

Ludwik co raz rzadziej pojawia się na zamku. Łatwiej spotkać go na szlaku, pośród Wolnych Strażników, niż w samym Ostrogrodzie. Coraz większą władzę zdobywa namiestnik Lambert. Drobni kupcy przejmują większość handlu na terenie Ostrogrodu. Rada ustanawia giełdę, aby kontrolować obrót udziałami przedsiębiorstw.

1140

Do Ostrogrodu przybywają druidzi (pogłoski mówią o wygnaniu ich z Cesarstwa). Umiera Filip Chandos, a jego żona przejmuje funkcje w Radzie.

1141

Po siedmiu latach nieobecności do Ostrogrodu powraca Adelaida de Falaise, siostra Ludwika, aby po zmarłym mężu objąć funkcję w Radzie Kupieckiej. W pobliżu zamku powstaje krąg druidyczny.

1142

Czarne chmury nad Ostrogrodem. Coraz więcej osób przepada na traktach bez wieści, zdarzają się liczne wypadki i morderstwa, a czarodziejów nawiedzają dziwne wizje. Na przestrzeni dwóch dni giną w zamachach: lady Ravela - żona Ludwika, oraz Adelaida de Falaise - jego siostra. Czarodzieje powołują do istnienia Konsylium, mające współpracować z Inkwizycją, reaktywowaną decyzją Rady. Powstaje Gildia Kupiecka, której zarząd przejmuje większość kontroli nad handlem i kupcami. Na wniosek Ludwika Opolskiego zostaje rozwiązana Rada Kupiecka.

Ludwik przejmuje pełnię władzy w Ostrogrodzie. Gildia Kupiecka udziela pełnego poparcia jego działaniom. Zostaje założona Ostrogrodzka Spółka Handlowa. Namiestnik Lambert ginie w tajemniczych okolicznościach. W dniu równonocy jesiennej Ludwik Opolski koronuje się na księcia Ostrogrodu, nadając swemu rodowi nazwę Malager (w jęz. orków: "Strażnik Krainy"). Tym wydarzeniem kończy się historia rodów kupieckich.

Druidzi przeprowadzają podczas koronacji rytuał Zjednoczenia-Władcy-z-Ziemią zwany również Rytuałem Inwestytury. Tym samym po raz pierwszy od długiego czasu ośrodek kultu na terenie Ostrogrodu akceptuje i wspiera władcę.

1143

Książę ustanawia "Artykuły Dyplomatyczne" i "Prawa Enklaw". Ludwik odwiedza Chmurny Szczyt - port krasnoludzki. Towarzyszący mu przedstawiciel Gildii Kupieckiej podpisuje szereg porozumień handlowych, między innymi dotyczących tranzytu towarów. Następuje uroczyste, oficjalne otwarcie Ostrogrodzkiej Akademii Magicznej.

Książę Ludwik, ostatniego dnia roku, pojmuje za żonę Lucillę Moivre.

1144

Chan Wielkiej Ordy odwiedza Ostrogród, po czym wraz z księciem Ludwikiem udaje się na ziemie Chanatu. Tam zostaje zawiązany sojusz i, jak się wydaje, przyjaźń między dwoma władcami - wojownikami. Chan darowuje księciu wielki regiment, zwany Legionem, który składa świętą przysięgę wierności krwi władców Ostrogrodu. W Cesarstwie zostaje wydany "Edykt o Jedności Państwa i Narodu". Jego treść piętnuje nieludzi i "parających się dla własnej chwały sztukami czarnoksięskimi". Wielu magów ucieka z Cesarstwa do Ostrogrodu pod pretekstem studiów na Akademii Magicznej. Umiera Lucilla Moivre wydając na świat bliźniaki: Duncana i Yvonell.

Na wniosek zarządu Gildii Kupieckiej, Ludwik rozwiązuje giełdę i nadaje nowy statut (oraz uprawnienia) Gildii, powiększając jej wpływy. Sprzeciw wielu kupców budzi fakt, iż zarząd Gildii tworzą wyłącznie udziałowcy Ostrogrodzkiej Spółki Handlowej - mającej niemalże wyłączność na handel z orkami i Marchią. Pojawia się plotka, że również Książę posiada udziały Spółki.

1145

Na północy wybucha wojna. Cesarstwo rozpoczyna działania zbrojne przeciw zachodnim królestwom. Ich władcy dla wspólnego bezpieczeństwa tworzą Ligę Królestw Zachodu. Marchia, zamieszkana głównie przez dawnych osadników z Cesarstwa, otrzymuje memorandum wzywające do udzielenia "wszelkiej możliwej pomocy państwu ich ojców i dziadów". Władca Marchii, diuk Sander, odrzuca te żądania. Na granicy Północnej Puszczy i Cesarstwa dochodzi do licznych incydentów zbrojnych. Obydwie strony zarzucają sobie prowokację. Pierwszy rocznik studentów rozpoczyna naukę na Uniwersytecie Ostrogrodzkim. Wolni Strażnicy nadal nie podporządkowują się władzy książęcej, coraz wyraźniej natomiast wspierani są przez druidów z kręgu. Rośnie zaufanie miejscowej ludności do druidów, a książę Ludwik wyraźnie popiera taki stan rzeczy.

1146

Książę Ludwik zawiera sojusz z diukiem Sanderem z Marchii Północnej. Na mocy jego postanowień Ostrogród wystąpi zbrojnie w obronie północnego sąsiada, gdyby ten został zaatakowany. Jego gwarancją i poręczeniem jest ślub księcia z lady Avenlay, jedyną córką Sandera (w Marchii Północnej prawa nie pozwalają na dziedziczenie tronu przez kobiety). Ogromnym nakładem sił i środków rozpoczyna się rozbudowa i modernizacja północnych warowni Marchii - w tym potężnej twierdzy "Krucze Gniazdo". Cesarstwo zrywa stosunki dyplomatyczne z Ostrogrodem i Marchią.

Duża grupa uciekinierów z Cesarstwa, głównie nieludzi i magów, prosi o azyl w Ostrogrodzie. W wyniku sporu na temat praw nowo przybyłych magów, kilkoro czarodziejów w Ostrogrodzie wypowiada posłuszeństwo Konsylium i Inkwizycji. Ich dalsze losy okrywa tajemnica.

1147

Umiera Sander, diuk Marchii Północnej. Ludwik II, zgodnie z prawem, staje się suwerenem ziem Marchii. Książę unieważnia wyłączność Ostrogrodzkiej Spółki Handlowej na handel z Marchią, jednakże główni kupcy Marchii utrzymują tę praktykę. Ludwik zezwala na to w zamian za poparcie jego panowania.

Pierwsi studenci kończą Akademię Magiczną. Mając dostęp do największego zbioru woluminów o tematyce magicznej (w tym części archiwów stygijskich) i mając wybitnych wykładowców zdobywają wiele użytecznych (często unikatowych) umiejętności. Błyskawicznie wzrasta znaczenie "Certyfikatu Akademii Ostrogrodzkiej". Wielu praktykujących magów występuje o egzamin i przyznanie Certyfikatu. Dzięki temu Konsylium rozciąga swoje wpływy na Marchię i inne ziemie - przyznanie Certyfikatu wymaga bowiem poddania się władzy Konsylium i kontroli Inkwizycji.

1148

Na pograniczu powtarzają się incydenty zbrojne. Wieści o koncentracji sił Cesarstwa po wschodniej stronie Gór Algor. Wojska strzegące pogranicza zostają postawione w stan gotowości. Rozbudowa twierdzy Krucze Gniazdo na północnej granicy zostaje ukończona przed nastaniem zimy. Rozpoczyna się budowa umocnień na Przełęczy Wichrów. Obecna na dworze Ostrogrodzkim opozycja wobec Cesarza próbuje skłonić Ludwika do uderzenia "prewencyjnego", jednak książę nie popiera pomysłu rozpoczęcia wojny. Trwają zabiegi dyplomatyczne mające na celu utrzymanie pokoju. Konsylium Magów radzi nad poparciem ewentualnej wojny. Kwitnie przemyt na zamkniętej granicy z Cesarstwem. Wielu małym, przedsiębiorczym kupcom przemyt przynosi fortunę. Gildia Kupiecka popiera przemytników, których opodatkowuje, uzyskane fundusze przekazując księciu na mobilizację armii.

Rok nieurodzaju w Marchii pogarsza jej, i tak niełatwą, sytuację. W zamian za pomoc, kupcy z Marchii zmuszeni są poddać się nadzorowi Ostrogrodzkiej Gildii Kupieckiej - nadal bardzo blisko związanej z Ludwikiem. Marchia praktycznie przestaje istnieć jako oddzielne państwo.

1149

Cesarskie wojska, łamiąc gwarancje nienaruszalności terytorium, przekraczają przełęcz Tangar i spiesznym marszem docierają pod mury Wolnego Miasta. Rozpoczyna się trwające sześćdziesiąt trzy dni oblężenie. Połączone wojska Ostrogrodu, Marchii i Chmurnego Szczytu forsują rzekę Izerrę pierwszego dnia jesieni. Na wieść o zbliżających się w tym samym czasie z północy wojskach Ligi, cesarska armia odstępuje od oblężenia. Cesarskie wojska rozpoczynają odwrót, mając wrogą armię zbliżającą się od północnego zachodu i wojska Ludwika na przełęczy Tangar. Do konfrontacji dochodzi szóstego dnia jesieni. Po najkrwawszej bitwie tego stulecia, w której naprzeciw siebie stanęło ponad 30 tysięcy zbrojnych, Cesarska Armia Zachodu właściwie przestaje istnieć. Jedynie jej niedobitki docierają do granicy Cesarstwa. W bitwie ginie, walczący w najgorętszym boju, Książę Ludwik II Malager. Na temat okoliczności jego śmierci powstają liczne plotki, legendy, spekulacje...

Władzę regencyjną obejmuje żona Ludwika, Avenlay. Konsylium Magów, Gildia Kupiecka i Kasztelan Ostrogrodzki nie sprzeciwiają się władzy regentki. W zamian za pomoc podczas wojny, Konsylium Magów i Gildia Kupiecka uzurpują sobie jednak dodatkowe uprawnienia.

Na uroczystości pogrzebowe przybywa pierworodny syn Ludwika i lady Raveli - Korwin, przebywający dotychczas, jak się okazało, w Północnej Puszczy. Wedle prawa Ostrogrodu jest niepełnoletni i nie może przejąć władzy po ojcu. Powstają liczne stronnictwa i grupy nacisku - bądź popierające roszczenia Korwina, bądź postrzegające księżnę regentkę jako przyszłą panią Ostrogrodu.

1150

Księżna regentka podpisuje pokój z Cesarstwem na lat pięć. Przywrócone zostają stosunki dyplomatyczne pomiędzy Ostrogrodem a Miastem Mieczy. Pojawia się jednak plotka, że Liga Zachodnia zamierza ponownie doprowadzić do wojny w celu ostatecznego zdruzgotania Cesarstwa. Arcymagini przekazuje swoje obowiązki swej najzdolniejszej uczennicy - czarodziejce Nevie de Cree. Następnie wraz z kondotierem Dagonem (który po śmierci Ludwika przejął dowodzenie w bitwie pod Tangar) opuszcza Ostrogród, zapowiadając swój powrót przyszłej zimy. Wybucha ostry spór między Konsylium a Gildią o kontrolę nad pierwszym sklepem z magicznymi ingrediencjami. Obie strony odmawiają regentce i kasztelanowi prawa do rozsądzenia sporu.

Paradoksalnie, dzięki wojnie i towarzyszącemu jej przemytowi, miasto Ostrogród przeżywa rozkwit. Liczne poselstwa, uchodźcy i zarabiający na konflikcie kupcy przynoszą miastu nowe idee, towary i... pieniądze. Tereny Ostrogrodu i Marchii stają się oazą spokoju i dobrobytu.