Niewielkie państwo położone na lewym brzegu zatoki Lewiatanów. W skład tego księstwa wchodzą dwa główne miasta, zwące się: Kalmas i
Pallos, znajdujące się bezpośrednio nad brzegiem zatoki. Od północy i południa
granicę stanowią, nieprzebyte lasy pogranicza Hagrii i Ryvedden, zaś od wschodu granicę wyznacza zatoka.

Klimat

Klimat umiarkowany, dłuższa wiosna i lato sprzyjają rolnictwu. Szczególnie udają się tam uprawy oliwki.

Ludność

Społeczeństwo składa się w nielicznej części ze średniej szlachty. Kilka arystokratycznych rodów spokrewnionych z Caladorami znacznie ucierpiało podczas rządów hagryjskiego namiestnika, Moriana. Ludność państwa składa się głównie z mieszkańców miast, wśród których szczególnie architekci i astrologowie cieszą się zasłużoną sławą. Istotną rolę pełnią również kupcy, którzy utrzymują aktywne kontakty z gildiami Wolnego Miasta. Zaś poza granicami miasta niewielka ilość chłopów uprawia dobrze urodzajne ziemie, lecz nie dla wszystkich wystarczy własnego przybytku rolnego. Płody rolne tylko w niewielkim stopniu pokrywają popyt, resztę sprowadza się z zagranicy.

Tradycja, kultura i obyczaje

Szaridor może poszczycić się bogatą tradycją, która pielęgnowana i podtrzymywana przez jej ludność nadaje specyficzny obraz tego miejsca. Naród Szaridoru jest bogatą kulturowo społecznością, gdzie tradycyjnie wysoko ceni się wiedzę, szczególnie z zakresu astronomii i matematyki, a także filozofii. Szaridorczycy ufają, iż wszystkie zjawiska na ziemi i niebie są odzwierciedleniem uniwersalnego porządku, według którego toczy się życie. Pomimo codziennego pragmatyzmu dużą przychylnością darzą myślicieli i pustelników, których niekiedy można spotkać na szaridorskich wysepkach. Nierzadko mieszkańcy nadmorskich wiosek dowożą im łodziami pożywienie, uważając za zaszczyt, że mogą pomagać ?światłym mędrcom?

Z racji tego, iż dwa główne miasta Szaridoru leżą na szlakach prowadzących dalej na zachód, przybywa do nich wiele ciekawych osobistości, zdążających dalej, do innych zakątków północnego i zachodniego świata. Bardzo często, zachwyceni nie tylko piękną architekturą miasta ale i jego niezwykłą atmosferą postanawiają się tam osiedlić. Swoista mieszanka osobowości przyczyniła się do kulturowego rozwoju tej krainy. Artystyczne zapędy przybyszów przyczyniły się do powstania kilku ośrodków skupiających artystów zajmujących się wszystkimi dziedzinami sztuki. Owe ośrodki znajdowały się kuratelą dawnego księcia Eliasa Caladora, uznanego za opiekuna ?rzeczy pięknych?. Podobnie sprawa przedstawiała się z teatrem, który początkowo zaistniał dzięki trupie z miasta Pallas. W późniejszym okresie jego córka Lucia Calador ufundowała budynek w którym odbywały się przedstawiania przygotowane przez zarówno miejscowych artystów jaki i gości przybyłych spoza granic kraju. Kultura znacznie podupadła, w momencie gdy w sprawy wewnętrzne zaczęła
ingerować Hagria. Naród przycichł, przygasł? Lecz nie długo pozostawał pogrążony w ciszy i pokorze. Kiedy zakończyła się hagryjska wojna domowa i Szaridor odzyskał niezależność, jego mieszkańcy odzyskali dawny zapał i powoli podnieśli z ruin swoje miasta.

Historia

Państwo zwane Szaridorem, już od niepamiętnych czasów nie wykazywało ekspansywnych zapędów wobec sąsiadów. Zapewne dlatego, iż kraina, choć o niewielkiej powierzchni dostarczała jej mieszkańcom wszystkiego czego potrzebowali. Jednakże dzięki neutralności jaką chciała zachować, dokonało się to, czego mieszkańcy tej krainy obawiali się najbardziej. Mianowicie przyłączenia Szaridoru do Hagrii jako całkowicie zależnej prowincji. Tak też się stało. Szaridor nie był w stanie oprzeć się przeważającej sile przeciwnika. Rodzina Calador musiała uciec a władzę przejął baron Moriana, przysłany przez Hagrię jako namiestnik tych ziem. Członkowie rodziny zostali wymordowani bądź zmuszeni do opuszczenia Szaridoru. Pozostało niewielu potomków
jakże i tak mało licznej dynastii Calador. Ten jakże pokojowo nastawiony naród został wystawiony na próbę. Wkrótce jednak, dynastii Calador udało się powrócić na tron w osobie Ortisa Caladora, lecz nadal kraj pozostawał pod hagryjskimi wpływami, a nad wszystkim pieczę sprawował hagryjski ambasador. Napięcia pomiędzy ambasadorem, a władcą poskutkowały rozpętaniem przez tego pierwszego wojny domowej, która wyniosła na tron promowanego przez niego Victora Caladora. Jednak wkrótce nowy władca przeciwstawił się hagryjskim wpływom i przeszedł na stronę przeciwników Cesarstwa w konflikcie na kontynencie. Victor niedługo sprawował władze, gdyż Eryk z Ryvedden, bojąc się jego niezdyscyplinowania, na jego miejsce mianował Valarisa Caladora- młodszego brata dawnego księcia Ortisa.

Polityka

1. Sytuacja w kraju

Książę Valaris nie prowadzi specjalnie aktywnej polityki wewnętrznej, zadowalając się najczęściej podpisywaniem dekretów podsuwanych mu przez doradców. Lud jednak wciąż jeszcze jest tak szczęśliwy z odzyskania niepodległości, że nie ma większych problemów wewnętrznych. Jedynym źródłem kłopotów jest piracka flota Erica Caladora i jego córki, którzy sieją popłoch w zatoce Lewiatanów, pozostając nieuchwytnymi zarówno dla okrętów cesarskich, jak i walczących z nimi okrętów Szaridoru.

2. Sytuacja międzynarodowa

Szaridor obecnie prowadzi politykę ścisłego sojuszu z Ryvedden, którego król zniósł hagryjsko-cesarską okupację i przywrócił na tron ród Caladorów.

Gospodarka

Gospodarka Szaridoru funkcjonuje dzięki handlowi. Dzięki dobremu położeniu
geograficznemu, przez księstwo miasta wędrują karawany z towarami
skierowanymi dalej na zachód po przebyciu zatoki. W samych miastach powstało wiele faktorii kupieckich, zrzeszających większość miejscowych czeladników, produkujących
przedmioty codziennego użytku, biżuterie, w niewielkim stopniu broń oraz łodzie. Jedyna kopalnia srebra, przynosi średnie zyski dostarczając surowca na miejscowy rynek, z którego w kompozycji z bursztynem, obficie występującym w zatoce słynie Szaridorska sztuka jubilerska.