Obecnie Hagria jest najpotężniejszym spośród Państw Zachodu (na pewno gospodarczo, a być może i militarnie). Starzejący się król Agenor I uważał się za naturalnego kandydata na przywódcę wszelkiego rodzaju sojuszów na zachód od Gór Algor. Brakuje mu jednak poparcia międzynarodowego (jedynie Hessia, Arkannon i Midmor agitowały za jego kandydaturą w trakcie obrad po śmierci Korwina). Równocześnie przez ostatnie lata na dworze hagryjskim rosła w siłę partia ?orłów?, żądająca powrotu do neutralności i zerwania z ostentacyjną niechęcią wobec Cesarstwa. Ta właśnie partia, obserwując rozpad koalicji antycesarskiej, uznała, że jest to dobry moment do wywarcia nacisku na króla.

Te właśnie naciski w sprawie polityki międzynarodowej szybko zmieniły się w otwarty konflikt wewnętrzny między stronnictwami ?sokołów? - zwolenników kontynuacji dawnej strategii ? i opisanych wyżej ?orłów?, optujących za neutralnością polityczną. Wywołał on zamieszanie, widoczne już to w przemowach publicznych, już to na trybunach sądów ? a nawet podczas balów dworskich. Mówi się również (i słusznie), że zaangażowane w sprawę były również inne państwa.

Próbę sił wygrali zwolennicy ?orłów?; przegranych przeciwników - wśród nich Arcymistrzynię Magii Klarę Averah - zmuszono do opuszczenia kraju. Potępiono również publicznie interwencję ?państw elfów? w wewnętrzne sprawy Hagrii. Agenor I, nie mając wyboru, poparł zwycięskie stronnictwo.
Politycznie Hagria nabiera wody w usta i otwarcie deklaruje neutralność.