Moda Świata Orkonowego

Opis mody świata Orkonu zostanie przedstawiony w kolejności geograficznej, zaczynając od południa kontynentu. W pierwszej kolejności opisowi podlegać będą krainy najbardziej istotne, czyli te, w których odbywa się większość orkonowych larpów. Celowo pomijam opisy krasnoludów, elfów, goblinów i orków, ponieważ jaki jest ork, każdy widzi (dużo futra, naturalnych tkanin, metalu i charakteryzacja) – te rasy wyglądają tak, jak w każdym klasycznym fantasy. Oczywiście – również w przypadku tych ras występują różnice w zależności od zamieszkiwanego regionu, jednak ten tekst koncentruje się na ludziach.

 

foto1-krasnoludyfoto2-elfyfoto3- goblinyfoto4- ork1

Moda, jako zjawisko społeczne, najbardziej dotyczy klas najzamożniejszych, więc już na wstępie należy zaznaczyć, iż drobne mieszczaństwo i chłopstwo, ubiera się podobnie, niezależnie od krainy pochodzenia – szarawary/spódnice i koszule, proste, jednobarwne suknie, czasami płaszcze. Jako nakrycia głowy stosowane są lniane czepki, słomkowe kapelusze, chusty lub – w przypadku Sal-sabil – turbany, a w krainach północy kaptury lub futrzane czapy.

foto6-chłopstwo2foto5-chłopstwofoto6-chustaleśnikafoto6.1-turban

Mieszczanie, zależnie od swej zamożności, noszą się jak chłopi, a czasem jak uboższa szlachta.

foto7-mieszczaństwo

 

SAL-SABIL I WOLNE MIASTA (w tym Keamve).

Pomimo dzielącej je odległości (Sal-Sabil przynależy do krain południa, a Keamve do krain wschodu), oba te obszary, pod względem klimatu i kultury, a zarazem mody, są podobne, dlatego przedstawione będą razem.

foto8-salsabilfoto9-keamve

Sal-Sabil to bogata kraina z upalnym klimatem. Stąd na cały świat eksportowane są wykwintne tkaniny (jedwabie, bawełna, aksamity), piękne barwniki (zwłaszcza, wyjątkowo pożądana przez bogaczy, purpura i błękit) oraz ozdoby (złote i srebrne nici, biżuteria oraz nowość, wybitnie ekskluzywny towar, jakim jest koronka).

dav

Mężczyźni, reprezentujący klasę niższą, ubierają się w kolorowe szarawary, haftowane tuniki, przepasują się tkanymi/wyszywanymi pasami. Na głowach noszą zdobne turbany lub chusty – wszystko jest zależne od ich zaradności i hojności ich Pani. Każda kobieta w Sal- Sabil dba o wygląd swoich niewolników, by ci godnie ją reprezentowali, by pokazać swą wyższość nad innymi damami, dlatego też często niewolnicy noszą więcej biżuterii niż ich Panie.

foto11-kurtzłotko

Niewolnicy z domów zajmujących się walką, są oceniani głównie poprzez ich fizyczność. Zazwyczaj noszą tylko szarawary, klatkę piersiową pozostawiając obnażoną lub tylko częściowo zakrytą niewielką, zdobioną kamizelką, koniecznie rozpiętą.

foto12- ocenaniewolnikówfoto13- mefifoto14-niewolnicy

U wysokich niewolników, tzw. Mistrzów, pojawiają się – oprócz tunik – również zdobne kaftany*.

foto15-sułtan

Jeszcze jeden, mocno widoczny aspekt, charakteryzuje modę tej krainy – są to tatuaże, które noszą właściwie wszyscy. Im bardziej zdobne i dokładne, tym ich wykonanie było droższe, są więc kolejnym punktem podkreślenia statusu**.

foto16- tauaże

Kobiety w Sal-Sabil na każdym kroku podkreślają swoją wyższość nad mężczyznami. Robią to również strojem – pokazując odsłonięty brzuch, podkreślają decyzję o urodzeniu dziecka. Kobiety noszą najczęściej sari lub krótkie bluzki, zasłaniające biust i długie, rozkloszowane spódnice, ewentualnie szarawary*** oraz, ale zdecydowanie rzadziej, suknie****

foto17- kobietykeamvefoto18-sari

Biżuteria, noszona przez kobiety, często jest złotego koloru*****, ale również wszelkie metalowe bransolety, obręcze oraz wielkie klipsy i kolczyki.

dav

*na modłę turecką- przykłady można znaleźć np. w serialu “Wspaniałe stulecie”
**In game tatuaż na twarzy oznacza zgodę na grę kontaktową tzw. green. – chociaż należy pamiętać, że słowa: green, yellow, red – wciąż obowiązują i niezależnie od tatuaży gracz w każdej chwili może się wycofać z takiej sytuacji.
*** lub stroje przypominające krainę Dorne z “Gry o tron” (zwłaszcza przy kobietach walczących, inspirację mogą stanowić żmijowe bękarcice)
**** w stylu tureckim – “Wspaniałe stulecie”.
*****dedykowana do tańca brzucha

MARKLAND

Marklandczycy, z racji względnie bliskiego sąsiedztwa z Sal-Sabil, noszą się wyjątkowo zdobnie.

foto20- KsiążęiLidka

 

Upodobali sobie jako tkaniny aksamity, żakardy, bawełnę; rzadziej noszą wełnę i len. Stroje są zwykle dwu lub więcej kolorowe, zdobione haftami, kamieniami szlachetnymi, z dodatkiemi koronki (jest ona bardzo rzadka, więc stanowi zwykle wykończenie rękawów) ostatnio pojawiają się też rzezania na rękawach, ale uznawane są jako lekka fanaberia i przesada.

foto21-Bob,foto22-Miriada

Każdy szanujący się szlachcic nosi barwę swego rodu, wynikającą z herbu, częste jest też wyszywanie herbu na piersi przez wzgląd na wyjątkowe przywiązania do heraldyki. (Patrz Heraldyka-wstawić hiperłącze).

foto23-jednorozec

Moda w obrębie samego Marklandu jest różna w zależności od regionu. W Sudmarchu, leżącym najbliżej Sal-Sabil, modne są długie kaftany (czasem łączone szerokim pasem skórzanym lub na modłę południową, tkanym), sięgające za kolana lub nawet do ziemi (te zdecydowanie rzadsze), przypominające żupany*

foto24-żupan

Kaftany łączone są najczęściej z szarawarami. Im dalej na północ, tym kaftany stają sie coraz krótsze – przeradzają się w wamsy i dublety. Ważne, by takowy dublet był dopasowany w talii, a szerszy w ramionach (mile widziane jest też poszerzanie ramion optycznie, przez szerokie rękawy – służy to podkreśleniu męskiej sylwetki odwróconego trójkąta), a szarawary coraz częściej zastępowane są poprzez spodnie (z wszytym saczkiem) lub nogawice.

foto25-kurtdublet

W Nordmarchu, do tradycyjnych strojów dołączają wpływy z Tyranii w postaci houppelande, robe i surcotów. Zimą, oprócz płaszczy szytych z koła i półkoła, spotkać można też szuby, choć są one rzadkie.
Ważnym elementem stroju marklandczyka są koszule, wykonane ze sztywnej, cienkiej bawełny lub miękkiego lnu, ze stójką i szerokimi mankietami, ozdobionymi koronką, które chętnie prezentują. Nie do pomyślenia jest za to założenie kryzy, chyba że chce się z siebie zrobić pośmiewisko (pierwsze, co się usłyszy to: “wyglądasz jak ptak który połknął talerz”).

foto26-Bob2

Na głowie noszone są marszczone okrągłe czapeczki z broszą lub piórkiem lub chaperony.

foto27-Kajetan

oraz, na północy, klasyczne kaptury.

Marklandzkie damy prześcigają się w przestrzeganiu najnowszych trendów, które dyktuje stolica. Najważniejsze dla każdej niewiasty jest podkreślenie szerokich bioder (mających wskazywać na płodność) oraz wąskiej talii, by upodobnić się do ideału, czyli bogini Maagd**. Dwory zawojował gorset do podkreślenia talii i szerokie, często szyte z ponad koła, dwuwarstwowe spódnice. Największą popularnością cieszy się gorset typu sznurówka, ścięty w szpic na dole i z kwadratowym dekoltem, wypychającym biust ku górze. Nawet, gdy reszta sukni jest gładka, to gorset powinien być ozdobny (skoro już na sam stelaż gorsetu wydaje się fortunę, to zdobienia nie stanowią aż takiego kosztu zwłaszcza, że większość szlachcianek sama wyszywa swe gorsety, np. sprowadzanymi z Sal-Sabil złotymi lub srebrnymi nićmi).

foto28-hisja

Im dalej od stolicy, tym częściej gorsety-sznurówki*** zastępowane są gorsetami pod biust, szerokimi pasami, wstęgami lub po prostu wyraźnym podkreśleniem sukien w talii.

foto29-fioletowa suknia

Do gorsetów noszone są koszule z bufiastymi, długimi lub krótkimi rękawami, czasem towarzyszą temu rzezania lub dosznurowywane wąskie rękawy – tak, by w miejscu sznurowania była widoczna koszula. Taki rękaw często jest dzielony w łokciu, by tam również można wstawić szunrowanie i widoczną koszulę. Dalej od stolicy nosi się suknie z szerokimi rękawami – zazwyczaj w kształcie kielicha. Czasem, w przypadku niewiast zamężnych, rękaw bywa wąski ozdobiony min. tuzinem guzików – ma on na celu nie krępowanie ruchów przy karceniu służby, za które odpowiada pani domu.

foto30-lidka

Panny w Marklandzie noszą włosy rozpuszczone lub ze spiętymi tylko przednimi pasmami włosów***. Włosy są przykrywane specjalnym czepkiem z welonem

foto31-portret

lub przewiązywane chustą jak opaską (kolor czarny oznacza żałobę, biały nosi się tylko w okresie między zrękowinami a ślubem, mężczyźni noszą opaski czarne lub białe na prawym przedramieniu- pozostałe kolory noszone są dowolnie w zależności od nastroju). Mężatki noszą włosy spięte np. w misternie plecione warkocze, baranie rogi, francuzy czy po prostu obleczone w siatkę lub chustę (chustę na całą głowę). Zamężne niewiasty noszą również czepki, pod którymi włosy są spięte.

foto32-marianna

Wdowy lub kobiety, które złożyły śluby (np. czystości, milczenia, poślubione bogom) noszą włosy krótkie. Co ciekawe, coraz częściej krótkie włosy są też przejawem buntu, jako mające podkreślać brak zwierzchności mężczyzny.

Ulubionymi częściami biżuterii są broszki, przypinane dosłownie do każdej części garderoby.

* Jednak założenie żupana wraz z kontuszem jest uznawane, zwłaszcza u mężczyzn, za niesmaczne, wskazując na absurd przeciętnych rękawów, które są niepraktyczne.
**Moda damska przypomina angielskie, włoskie czy weneckie suknie z końca XV w.
***overbust
***Gra o Tron – Danny

VORSTENDOM

W Vorstendomie nie mamy do czynienia z typową szlachtą, a z rycerstwem zakonnym, ze względu na rygorystyczne reguły zakonne stroje są tu przede wszystkim praktyczne, skromne i najczęściej jednokolorowe lub dwukolorowe (czarno-białe).

Vorstendom1Vorstendom3Vorstendom2

 

TYRANIA

W Tyranni klasą rządzącą są krasnoludy, a orków można spotkać na każdym kroku, więc stroje tu szyje się by odwzorowywać barczyste i krępe sylwetki tych ras. Z racji surowości klimatu dominującym materiałem stroju wierzchniego jest wełna (tańszy odpowiednik -flausz), a stroje spodnie częściej są z grubego lnu niż bawełny (bawełna, ale surówka), która po sprowadzeniu z Sal-sabil osiąga horrendalne kwoty.

foto33-tyrania

Strój męski od damskiego różni się tylko długością, męski do kolan lub dłuższy, a damski do kostek lub dłuższy. Najczęściej noszone są cotte, surcotte, robe i houppelande lub po prostu obszerne tuniki i suknie. Odzież jest mocno marszczona i przewiązywana wąskim paskiem przez mężczyzn w pasie przez kobiety tuż pod biustem.

foto34-cottefoto35- houppelande

Dekolty są stosunkowo niewielkie polegające zazwyczaj na pionowym przecięciu tkaniny między szyją, a biustem, wyjątek stanowią tu kobiety posiadające pełną sylwetkę, te jako tutejszy ideał piękna mogą sobie pozwolić na eksponowanie ciała. Stroje są w naturalnych kolorach, a jeśli są barwione to są to ciemne przygaszone barwy ze względu na ciemnienie barwników w czasie długiej drogi z Sal- sabil.

foto36-lunafoto37-kurafoto38-luna2

Ma głowach nosi się przede wszystkim obszerne chaperony, klasyczne kaptury i czapy zwane krasnoludzkimi czyli obszyte u dołu futrem lub krajką, szpiczaste zaginające się najczęściej w bok (przypominające kozackie czapy z XVI w.)

Biżuteria jest dość masywna zazwyczaj żelazna lub skórzana z ewentualnymi runami i ciężkimi kamieniami mająca odnosić się do dawnej świetności kunsztu krasnoludzkiego, jednak wiele wiedzy zginęło w czasie kataklizmu i biżuteria wytwarzana przez krasnoludy jest toporna ale ponoć runiczna zachowała swoje magiczne właściwości.

dav

ERAINN

Erainn kraina stylizowana na szkocko-nordyckie legendy arturiańskie- jakolwiek to brzmi to określenie jest najbliższe temu co faktycznie można zastać w Errain. Struktura klanowa owiana hartującymi zimnymi górskimi wiatrami z wyjątkową pobożnością i skromnością wyrażająca się w stroju, gdzie kraciasty wzór jest heraldyką północy i tylko on wyraźnie odróżnia Erainn od Ezerige.
Erainn:

foto40- kobietafoto41-mężczyzna

Ezerige:

foto42- TuryściKeave

Mężczyźni w Erainn noszą stroje składające się z prostych najczęściej lnianych koszul lub tunik w kształcie litery T, i lnianych lub wełnianych spodni prostych lub szarawarów (koniecznie w ciemnej barwie ze względu na wszechobecne błoto). W czasie świąt lub innych ważnych wydarzeń spodnie są zastępowane kiltem czyli plisowaną, kraciasta spódnicą. Kilt jest noszony na co dzień głównie przez tanów, reszta społeczeństwa (dotyczy kobiet i mężczyzn, a nawet dzieci wysoko urodzonych) na co dzień nosi prostą wersję kiltu lub szarfy reprezentujące kolory/kratę klanu. Informację o herbach i barwach rodowych można znaleźć na stronie wydarzenia larp Erainn- wielki wiec.

Mężczyźni i kobiety zamężne noszą je przewieszone przez ramię, dalej pierś, by spiąć je na wysokości pasa fibułą, broszą lub nosić związane.

Wyjątek od tej reguły stanowią niewiasty brzemienne, które przywiązują szarfę nisko w pasie lub gdy brzuch staje się okazalszy, pod brzuchem by w jasny sposób zakomunikować, że zasługują na szczególne traktowanie i opiekę. Wdowy wiążą szarfę na głowie, gdyż często po śmierci męża, one dowodzą klanem i odpowiadają za większość decyzji w nim podejmowanych. Panny (czyli kobiety niezamężne) szarfy wiążą wysoko w talii w celu wysmuklenia sylwetki (wzorem pięknolicych elfek, oraz by jak najdalej być od figury skonfliktowanych często z Errain krasnoludów i orków).

Tu wzorem kobiecego piękna jest smukła i atletyczna sylwetka, ponieważ errainskie niewiasty od miecza nie stronią, dlatego nie jest dziwnym spotkanie errainki w męskim stroju czy w samej tunice, jedynie przewiązanej rodową szarfą, by długa suknia nie plątała się między nogami w czasie ćwiczeń.

foto43- tunika

Tu też pojawia się gorset jednak zazwyczaj jest jednokolorowy i bez zdobień, gdyż jego zadaniem jest jedynie wysmuklić sylwetkę, a niekoniecznie skrzyć się jak jak tyłek niewolnika z Keamve. Mimo zamiłowania do krótkich spódnic, na czas wielkich uroczystości suknie są zawsze długie, proste lub delikatnie rozszerzane wszytymi klinami.

dav

dav

Rękawy są raczej wąskie by nie zawadzały, suknie są często ocieplane i zarazem ozdobione zapaskami i fartuszkami na szelkach. Wszechobecne są futra, których w tych stronach nie brakuje i stanowią jeden z towarów eksportowych.

Na głowach nosi się berety, ciepłe czapy, kaptury i chusty, a biżuteria jest zazwyczaj etniczna, wykonana ze skór, rzemieni, kamieni nieszlachetnych, kłów i kości zwierząt.

dav

POMORCY

foto46-pomorca

Z racji otoczenia Księstw Pomorskich Zielenią, Błękitem, Orczymi plemionami i stworami z Lothana mało kto wie jak wygląda moda noszona miejscowo. Pomorcę w dowolnym kraju rozpoznać można po 2 rzeczach: pierwsze to kaptur, nie zawsze założony na głowę, ale zawsze jest (mawia się, że prędzej zobaczyć można tabor cygański ciągnięty przez mamuty niż Pomorcę bez kaptura), drugie to brak poczucia humoru. Często spotyka się ich jako najemników, obieżyświatów i wszelkich ludzi z tzw. półświatka. W stroju dominuje skóra i wełna czyli materiały wytrzymałe, zdatne na długie podróże. Kobiety noszą się głównie po męsku, ewentualnie w krótkich spódnicach lub tunikach ale nie dłuższych niż połowa łydki pod kolanem. Pomorcy z racji swych funkcji zawsze mają przynajmniej jedną torbę, która zwykle wydaje się nie mieć dna, całą masę sakiewek, pasków, ukrytych noży, wytrychów itp. więc okraść lub pojmać Pomorcę jest równie możliwe jak oranie pola wilkiem.

TOP