1211

W Hessii tradycyjnie związanej z Hagrią i popierającej jej politykę, wyraźna procesarskość większego sąsiada, budzi coraz większy niepokój. W szczególności nadmorscy feudałowie, tradycyjni korsarze, którzy przez ostatnie lata zajmowali się ściganiem cesarskich statków, reagują jawnym i głośnym niezadowoleniem. Z kolei rody władające ziemiami wewnątrz Hessii, szczególnie przy granicy z bogatszą Hagrią (od której są mocno uzależnione gospodarczo) nawołują do utrzymania tradycji popierania polityki większego sojusznika. Rozdział polityczny w Hessii zaczyna grozić wewnętrznym rozbiciem.

1214

Przybierające na sile konflikty w Hagrii wywierają coraz mniejszy wpływ na Hesię, która postanawia jednak się nie wtrącać. Utrzymujący twardą ręką pokój w kraju, książę Itarel umiera, a na tron po nim wstępuje jego syn Arantes.

1216

Młody książę zasłużył sobie na przydomek "Żeglarz", rozwijając i udoskonalając flotę, a także samemu spędzając większość czasu na pokładach swoich statków. Niestety nie przyczynia się to do poprawy wewnętrznej sytuacji państwa. Niedoświadczony książę coraz częściej zostawia większość ważnych decyzji swoim dworzanom.

1217

Książę Arantes ogłasza się królem - równym wszystkim innym monarchom Zachodu. Na innych dworach wiadomość o tym przyjmowana jest różnie, ale też większość władców ma akurat ważniejsze sprawy na głowie. Nawiedzający półwysep deszcz meteorytów zatapia w porcie dwa największe okręty królewskiej floty.

1218

Król Arantes I wysyła do ogarniętej wojną domową Hagrii korpus ekspedycyjny celem "przywrócenia pokoju zabłąkanym sąsiadom i wsławienia Hessyjskiego oręża" . Sam "koordynuje operacje morskie". Hessyjski korpus interwencyjny krótko po wkroczeniu do Hagrii natyka się pechowo na formujące się akurat siły "Orłów" i ponosi w bitwie na nieznanym terenie dotkliwe straty. Król odpowiedzialnością obarcza zdradę "podłych Hagryjczyków" i ogłasza, że Hessia zachowa neutralność.

1219

Król Arantes I uroczyście wypływa w morze na pokładzie swojej najnowszej królewskiej galery. Jego rejs ma na celu "odnalezienie krańca świata". Młody król zamierza bowiem przejść do historii jako wielki żeglarz, nawigator i odkrywca. Funduje też dodatkowe statki dla hessyjskiej floty i zleca jej zreorganizowanie.

1220

Pod nieobecność króla władzę w kraju sprawuje podskarbi - Jose Edward da Tavares Gaspar - człowiek chciwy, ambitny i przebiegły, ale skuteczny w sprawowaniu władzy i trzymaniu podwładnych na krótkiej smyczy.

1221

Król Arantes I wraca ze swojej wielkiej wyprawy, przywożąc towary i przedmioty, jakich nikt dotąd na Zachodzie nie widział. Z dalekiej Arabii przywozi sobie również małżonkę, której odmienne obyczaje i kultura wzbudzają powszechne zdziwienie. Na wieść o powrocie władcy lud stolicy, nieco nazbyt gorliwy w swej radości, buntuje się przeciw chciwemu podskarbiemu, obala go i plądruje pałac. Pochwyceni prowodyrzy tłumaczą się potem: "Gnębił on twych poddanych, Panie.". Król wspaniałomyślnie okazuje łaskę.

1223

Dla podniesienia rangi swej dynastii król Arantes I wydaje swoją siostrę za Eryka z Ryvedden.

1224

Siostra Arantesa I, Xara umiera przy porodzie.

1226
Król Arantes I wyrusza ze swoją flotą na kolejną wyprawę, tym razem aby wspomóc swojego szwagra w walce z Cesarstwem. Okręty Hessii blokują zatokę Lewiatanów.

1227

Hessię nawiedza Błękitna Zaraza. Na domiar złego wybrzeże zostaje zaatakowane przez łupieżczą wyprawę orków, wspomaganych przez ludzkich piratów. Straty w nadmorskich miastach są ogromne.