LARP jest bardzo podobny do improwizowanej sztuki teatralnej. Reżyser i scenarzysta w jednej osobie, zwany Mistrzem Gry (MG), jest jedyną osobą, która zna scenariusz w całości. Reszta uczestników (graczy) staje się aktorami - wciela się w swoje postaci i odgrywa przydzielone im role w tworzonej wspólnie historii. To, co mówią jest traktowane jako wypowiedzi prowadzonych przez nich postaci, a to co robią - jako akcje postaci. Postaci te mogą być odgórnie przydzielone przez MG lub stworzone przez graczy w uzgodnieniu z nim. Prowadzący zdradza każdemu z uczestników tylko tyle informacji, ile posiada jego postać w chwili rozpoczęcia rozgrywki. Gracze mają za zadanie dostosować się do zaistniałej sytuacji, nie wychodząc jednocześnie z roli (zachowując się tak, jak zachowywałyby się ich postaci).

W zależności od warunków gra toczy się w plenerze lub we wnętrzach z odpowiednio zaaranżowaną scenografią. Najczęściej, również, gracze przebrani są w kostiumy odpowiednie dla odgrywanych przez nich postaci. Scenografia i kostiumy różnią się w zależności od LARPa - bywają bogate i barwne, symboliczne i umowne lub też nie ma ich wcale, a przywołanie odpowiednich obrazów pozostawione jest wyobraźni graczy. [...]

Przepisu na udaną grę, niestety nie ma. Wszystko zależy od Graczy i Autorów. Jedno jest pewne. Nawet jeśli scenariusz gry będzie przeciętny, uczestniczący którzy wczują się w świat gry, mają szanse bawić się dobrze. Kiepskim graczom nie pomoże najlepszy scenariusz. Kim jest kiepski gracz? Osobą, która nie rozumie, iż w terenowej grze fabularnej chodzi o to by grać, a niekoniecznie wygrywać.

Autor: Piotr "Kula" Milewski
Tekst pochodzi ze strony Gry Terenowej Hardkon. Opublikowany za za zgodą autora.
http://www.hardkon.pl/